NIEMAND WEET HOE LAAT HET IS

Niemand weet hoe laat het is – Youp van ’t Hek. Het allermooiste Nederlandstalige lied ooit geschreven. Nog nooit heeft een lied het leven zo kort en krachtig samengevat als dat schitterende lied van de man die ik als cabaretier en columnist aanbid. Niemand weet hoe laat het is. Dat wist de kinderleidster in Oss niet, toen ze in de vroege ochtend vlug haar tanden poetste. Lees verder

SPRAKELOOS

‘Zelfs nu hij dood is, kijkt hij nog lief uit zijn ogen,’ zegt de dierenarts. Een jaar of zes geleden besloot ik een paard te kopen. Ik had er maar liefst een hele week over nagedacht dus het was een goed doordacht idee. Ik werd door alle Anky’s uit de omgeving gewaarschuwd. Ik moest hem laten keuren, door de röntgen halen, afdingen, zadel erbij kopen en vragen hoelang hij TV keek iedere avond. Lees verder

VERGEET (GE)NIET

‘Mevrouw Kruitbosch. Dag. U weet dat uw paspoort verloopt tijdens uw vakantie?’ ‘Oh. Oh god, nee. Kut. En wat betekent dat?’ ‘Dat u wel heen, maar niet terug kunt reizen.’ ‘Hoe ga ik dat regelen?’ ‘Dat moet u zelf uitzoeken, mevrouw Kruitbosch. Dat is uw eigen verantwoordelijkheid. Zonder paspoort komt u binnen de EU landen niet in of uit.’ ‘Dus eigenlijk ben ik vanaf 9 augustus niemand?’ ‘Eigenlijk niet.’ ‘O.’ Vakantietje geboekt op maandagavond en op donderdag stond ik met een fris katertje en een roze koffertje aan de incheckbalie op Düsseldorf. Lees verder

HITTEPLAN

Het is warm en als het warm is breekt er Oer-Hollandse blinde paniek uit. Schitterend. De mannetjes van Buienradar zitten radeloos en radarloos op hun schermpje te turen want er komt amper een wolkje ons land overgedreven. Gevolg? Er moet een hysterisch hitteplan op tafel komen. Zonder dat hitteplan zou het fataal met ons afgelopen. Zonder dat plan zou de hele Nederlandse bevolking uitsterven. Lees verder

CAKEJE

‘En daar worden wij dus niet vrolijk van,’ oreert de auditmanager tegen de supermarktmanager. Ik sta in de supermarkt op de broodafdeling. Ik ben een raschaoot en als raschaoot ga je minimaal vijf keer per week naar de supermarkt omdat je dingen bent vergeten of was vergeten dat je dingen niet moest vergeten. Vaak kom ik voor een pak melk en eindig ik met een zak aardappelen, een bolbegonia en vissticks weer terug in ’t Twingootje. Lees verder