Heel Nederland was vorige week van de leg want een bepaalde groep eieren zou besmet zijn met het ongelooflijk giftige Fipronil. Dat is een spulletje wat bloedluisjes bestrijdt. Bloedluisjes zuipen de hennetjes leeg en daar gaat een leghen nou niet veel lekkerder van eierpoepen. Tijd om de luizen een les te leren dachten de pluimveehouders en gingen in zee met ChickFriend: een knuffelig kippenbedrijfje wat over de juiste insecticiden beschikte. Very friendly. Chickenfriendly.

De eerste ei-gif-gedupeerde meldde zich al gauw bij de media. Cees uit Breda doet een zogeheten eierdieet. Zes eieren propt Cees per dag in zijn, grof geschatte 140 kilo wegende kadaver. Je mag volgens de eierfanaat het dieet maximaal 14 dagen doen. Korte rekensom laat zien dat Cees dus in twee weekjes tijd 84 eieren achterover tikt. Neem daar nog een beetje mayonaise, een zuurverdiend pannekoekie en een eierkoek bij en Cees tikt in twee weken tijd gemakkelijk de honderd ovale balletjes aan. Mag ik u er even aan herinneren dat een kip gemiddeld 1 ei per anderhalve dag legt? Dat er dus zeven kippen iedere dag in touw zijn om Cees van zijn eiwit te voorzien? ZÉVEN KIPPEN OP ÉÉN MENS. Och, wat leeft iedereen mee met arme Cees nu blijkt dat in zijn eierdoosje juist de eitjes zaten met het Fipronil. Snikkend vertelt hij het hele verhaal aan de media. Cees gebruikt namelijk medicijnen. En Cees loopt op eieren. Met deze rugnummertjes is het best gevaarlijk. En daar wordt Cees niet blei van.

Dag later zie ik op NOS een artikeltje langsfladderen met een foto erbij van magere, opgehokte kippen in een veel te donkere schuur. Met informatieve journalistieke teksten van deftige meneren die dingen vinden en weten over de ‘gif-eieren’, zoals ze al worden genoemd. Dat het allemaal wel meevalt met het gevaar voor de bevolking. Dat we ons niet zo aan moeten stellen met zijn allen en gewoon de eieren op moeten vreten. Weer een dag later blijkt dat allemaal niet waar te zijn en heeft ChickFriend helemaal de papieren niet om insecticiden te verkopen. Gifeieren met papieren smaken toch anders.

Ondertussen pleurt Jan van Pluimveehouderij het Koddige Kippetje 300.000 eieren in de container. Allemaal afgekeurd. Een jaar geleden kwam een gezellige meneer van ChickFriend met een fantastische oplossing voor zijn opgehokte hennetjes met bloedzuigende luizen. Het was dé uitkomst. Jan kan zich inmiddels wel voor zijn paasei slaan want duizenden traytjes met eieren worden nu op het randje van de container kapot getikt en weggegooid. Daar gaat zijn bedrijf, leegezogen door het gif wat bloedzuigen juist tegen moest gaan.

Cees durft de plee niet meer af, de kenners en gezondheidsorganisaties wankelen alle kanten op met hun advies over de kippen-pokon en Jan en vele andere pluimveehouders staan huilend boven een container eieren kapot te tikken en het Guinness Book of Records te halen met de allergrootste omelet ooit gemaakt. En ik? Ik begrijp deze week weer even helemaal niets van de wereld. We hebben een week gemijmerd over de al dan niet giftige eitjes. Ons zorgen gemaakt. Om wie? Om onszelf, natuurlijk! We zijn te druk! Te druk met onszelf vergiftigen met insecticide. Te druk met eierdiëten. Te druk met consumeren. Bloedluis bestrijden.

Het was een week waarin ik zie dat één man per dag 6 eieren naar binnen harkt. Foto’s van opgehokte magere hennetjes die enkel dienen om te leggen. Die opgepropt in te kleine schuren enkel dienen als producent van Cees die op eieren loopt. De duizenden kippen kijken snakkend naar licht, gras, ruimte en voedsel hoofdschuddend naar ons als consument. De uitdrukking ‘blij ei’ mag volgens hen wel uit het groene boekje geknipt. En ik? Ik zal wel kippig zijn.

RK