Wat mensen er nooit bij zeggen is dat het vieren van je verjaardag helemaal niet zo leuk is. De stress van iedereen aandacht en daarbij drank geven is allesbehalve feestelijk te noemen. Toch trap ik er ieder jaar weer in dus afgelopen donderdag had ik de poorten van drankparadijs Kruitbosch geopend om vrienden en familie een liefdevolle vrijdagmorgen-kater te bezorgen. Ik werd 28 en wilde met alle plezier de misère van die leeftijd van me af drinken met mijn favoriete mede-drankprobleempjes. Muziek, statafels, veel drank en flink wat snacks zijn de geheime ingrediënten van een anti-kring verjaardag. Ik hou niet van binnen de lijnen blijven dus ik ben een anti-kringetjes-mens. Uitleg? Komt ‘ie.

Niks ergers dan kringetjes-verjaardagen. Dan kom je zo’n opgefluft woonkamertje binnen en daar zitten dan een stuk of vijftien mensen weg te pieteren op hun klapstoeltje in een sip cirkeltje. Cirkeltjes zijn rond en cirkeltjes sluiten wat maakt dat als je eenmaal een stoeltje in het ovale groepje verjaardags-flippo’s gevonden hebt, er niets anders op zit dan er te blijven zitten. Het is een beetje als het Formule 1 racen: als je de lijn raakt of eroverheen stiefelt ben je af en noodgedwongen blijf je maar op je stoel hangen. Datzelfde kringetje mensen, dat wil betast worden. Handje-geef-geile ogen smachten om de gebruikelijke schudderij en een felicitatie. Met mazzel drie kussen. Niks lekkerder dan wanneer vage bekenden hun speeksel aan je bakkes afvegen door middel van drie goedgemikte kussen. Als een soort hitsige Harvey Weinstein ga je vervolgens de kring af, op zoek naar aanraking. Eerst langs dikke ome Kees. Dan hang je met je nieuwe vest in de taart van tante Riek om vervolgens twee totaal onbekende pubers op een slap en sip pootje te trakteren. Kringetje rond geschuifeld waarbij drie cola en een half glas wijn over het vloerkleed sodemietert. Koffie lurken. Taartje weigeren. Kadootje inleveren. Twee glazen huismerk Cola Light wegtikken en dat was alweer een derde van je zondag.

Degene die bovenstaand heeft verzonnen, die is niet helemaal lekker. Je moet wel een dusdanige ongeëvenaarde hekel aan je naasten hebben, wil je ze verplichten op hun vrije dag gezapig in een kring te gaan zitten. Mocht ik ooit in een verstandsverbijstering kringetjes-verjaardagen gaan organiseren, sluit me dan maar ergens op. Doe maar niet in Den Dolder want de kans dat ik dan na een paar maandjes toch weer in het wild ronddartel is aanwezig. En bij kringetjes-verjaardagen is de kans op terugval groot. En aangezien zowel Justitie als de kliniek in Den Dolder van terugval niet zo een punt van maken zou ik me ergens heel ver wegstoppen. Liefst bij wat gezellige andere mongolen.

‘Mongool,’ dat woord nam Verstappen dit weekend na een discutabele beslissing in zijn mond. Viel niet heel lekker bij een aantal fans. Vast kringetjes-verjaardag-lui. Laten we wel wezen: erg handig is het niet van Max maar Max is naast fenomenaal getalenteerd coureur ook gewoon een snotblaag van net 20 jaar met fanatisme, een wat platte vocabulaire en vast een gezonde dosis hekel aan kringetjes-verjaardagen. Hij startte op de 16e plek en wist zichzelf naar de 3e plek te gassen. Dat zo’n gastje na een rit waarin hij dertien auto’s voorbij sjeest, op een derde plek belandt, maar door strafpuntenaftrek net van het podiumpje lazert even zijn scheur opentrekt, vind ik niet zo gek. Het joch is 20. Niet buitengewoon sjiek om met dat soort termen te schelden. En weet je waarvoor het wonderjoch aftrek kreeg? Reed met z’n bolide over de lijn! Mag niet. Ergens moet organisatie één lijn trekken. En daar mag je absoluut niet overheen. Saillant detail is dat de rest van de coureurs wel over de streep raceten, maar dat werd door de vingers gezien.

Op zijn twintigste verjaardag zat Max niet in een kringetje, hij reed ze. Over het circuit in Maleisië. Om op de felbegeerde eerste plaats te eindigen en met de meest prachtige vrouwen champagne te drinken. Max dacht niet aan lijnen. Max dacht maar aan één ding: winnen. Ik niet. Ik tikte vorige week de 28 jaar aan en rende als een kip zonder kop rondjes op mijn eigen verjaardag, in de hoop iedereen te kunnen spreken en entertainen. Ik heb voor mijn gevoel die avond continu zestien plekken achter gestaan. Terwijl ik maar aan één ding had moeten denken: buiten de lijnen racen en winnen.

 

RK