“Ik vind jou zo’n ongelooflijk lekker wijf, alleen je draagt zoveel make-up!”

Ik sta gistermiddag op een feestje en één van de gasten van het festivalletje staat naast me te blaten. “Echt, ik zou me per dag vier keer op je af kunnen rukken als je maar niet zoveel make-up droeg!”
Op de achtergrond van z’n Iphone prijkt de foto van zijn vriendin.

Nu vind ik dat niet zo erg, hè. Ieder z’n ding. Dat jij je liever afrukt op een naturel toetje, dat is dan zo. Maar kom me er niet mee lastig vallen, man. Jouw kop trekt volle zalen… Fascinerend hoe mensen en vooral mannen de drang voelen iets te vinden en dat vervolgens ook nog uit te spreken over uiterlijkheden van dames. Wel eens een meisje horen zeggen; “Jezus, kerel, die broek kan echt niet” of “Je bent best lekker, maar dat haar…” Wij meiden krijgen van iedereen van alle kanten commentaar. Opgepleurd, zitten we niet op te wachten.

Was ik net een beetje bekomen van de festival vleeskeuring, komt er een programmaatje op de televisie. In het programma moet een wat gezette dame plaatsnemen op de stip waarna andere mensen gaan raden of ze dik is of zwanger. SERIEUS. Je zou denken dat ik weer ‘ns een eigen plot verzin maar dit is eggebeurd. Ik vind dit zó mensonterend. Ik kan hier met alle gekke gedachtenkronkels niet bij. Wie heeft dit verzonnen?

“Weet je wat leuk is…?! We zetten een dikkerdje op een stip en die gaan we me toch een partijtje ongelukkig laten voelen…”, flikker toch op man. Kunnen ze daarna met zak chips en tranen en al door naar RTL4. Kan Wendy van Dijk ze leren afvallen. Daarna mogen ze naar the Voice zichzelf voor lul zingen bij Ali B en daarna helpt Krabbé ze uit de schulden. Buffettelevisie, ik voel een hit. Alle programma’s af, alles voor de kijkcijfers.

Laat ze de hik krijgen. Aan alle lieve, dikke, zwangere, naturelle en volgeplamuurde dames even dit: jullie zijn vet mooi!
RK