Dat er een aantal knakkers van Farmers Defence Force vorige week bij Rob Jetten’s privéadres op de stoep stonden, was op zich al om te janken. Maar afgelopen zaterdag hebben vier van die kornuiten wéér bij een zieke politicus op de stoep gestaan. Dit keer zonder vlees, maar met kaas en boter. Die hadden ze van hun kop gehaald, denk ik.

Het argument is om de burger dichter bij de politiek te brengen. Moeten we de heren van FDF vertellen wat letterlijk en figuurlijk betekent? ‘Noaberschap,’ had één van de boeren trots verteld aan een interviewer. Moeten we dat de betreffende boer ook nog even uitleggen? Noaberschap is een beetje passen op alle mensen uit de buurt. Lief op elkaar letten. Dat houdt dus niet in politieke punten maken bij privéadressen van politici. Dat is geen noaberschap, dat is dreigen. ‘We weten waar je woont,’ en dat is niet bij jullie in de buurt, boeren.

Het is zo oldebarstens jammer, want Farmers Defence Force zet zichzelf in kwaad daglicht met deze vreemde acties. Het idee van lompe boer die over lijken gaat wordt alleen maar bevestigd! Als ze echt zo begaan waren met de heren politici, dan hadden ze het fruitmandje wel op laten sturen. Of hadden ze één gezellige agrariër, op afspraak, op pad gestuurd. Dit is geen noaberschap. Dit is intimidatie.

Argument van één van de kerels is ‘als je al geen fruitmandje onaangekondigd mag brengen, het alleen maar ikke, ikke, ikke in de maatschappij wordt.’ Een fruitmand inzetten voor politieke doeleinden is pas ‘ikke, ikke, ikke’, koekepeer.  

Maar Jetten had het met een glimlach aangepakt, volgens de vier boeren. Die moeten toch weten hoe het is om te lachen met kiespijn. Aanval is in sommige gevallen de beste verdediging, maar in dit geval slaat de organisatie de plank mis. Stel voor dat de enige die komende tijd nog aan deuren komt en cadeautjes uit komt delen, Piet is. In opdracht van de Goedheiligman.