Schiphol dwingt tot buideltasjes. Nog even en ze verplichten Crocs. Eng. Ik zal u even meenemen.

Schiphol komt met een nieuw beleidje sinds in de meivakantie het vliegveld dicht is geslibd met al het vakantiegangers-cholesterol wat een welverdiende vakantie had geboekt. Wat wil nu het geval? Schiphol gaat “No-Trolley”-doorgangen bij de security maken. Speciaal voor de vakantievliegfanaten zonder handbagage. Of zo’n treurige trek-trolley. Mensen zonder tas of trolley kunnen dan in een apart rijtje door de security om zo de toeristenstroom bij de marechaussee te verdelen. Kleine tasjes of buideltjes tellen niet.

 

Wat is er dan mis mee, hoor ik u denken. Nou, dat luchtvaartmaatschappijen bagage wat het ruim in gaat zo gloeiend duur maken dat menig trip-toeristje zoveel mogelijk in de handbagage propt om hoge kosten te vermijden. Gevolg van het koffer-cashen van de luchtvaartmaatschappijen? De stewardessen tillen zich een hernia aan de gratis meegebrachte handbagage en het ruim van het vliegtuig is zo leeg dat met elke trip naar China er hypothetisch gezien een nieuwe set panda’s mee terug kunnen worden gevlogen.

 

Ik vind dat zo sneu. Eerst cashen op bagage en wanneer de gemiddelde reiziger slimmer wordt dan die geldklopperij en zijn hele hebben en houden in de handbagage propt, ze bestraffen door ze langer in de rij te laten staan.

 

Nu moet ik wel nageven dat de gemiddelde scènes bij die security ook wel tenenkrommend zijn. In dat opzicht zou ik Schiphol begrijpen om een beetje gezond te discrimineren. Rita die niet snapt dat ze haar gouden oorbellen uit moet doen alvorens ze door de metaaldetector paradeert, Hendrik die een vierdubbele knoop in zijn veters heeft en z’n bordeelsluipers niet uit krijgt, Marie die dacht dat het geen kwaad kon vier pakken hopjesvla mee te nemen in de Oilily-tas naar haar nicht in Dublin… Het duurt ook allemaal uren. Ik kan me dan goed voorstellen dat dat een reden kan zijn dat Schiphol met een nieuwe bagage-beleidje komt.

 

Het echte grote-mensen probleem is natuurlijk dat Schiphol al lang en breed een serre of vier had moeten aanbouwen en een stuk of honderd marechaussee-jongens en meisjes tekort komt. Dat werkt niet handig. Geldprobleempje. Als de ruimte maar groot genoeg is en de balies bezet met voldoende security, kan iedereen evenveel koffers, panda’s of zelfs piano’s laten controleren.

 

Gezond staaltje paniekvoetbal dus. Maar ik vind dat zielig. Als tweede idee zitten de beleids-bengels van Schiphol te denken om ook groepen en gezinnen apart door te sluizen om tijd te besparen. Groepen vonden het volgens de luchthaven-lummels namelijk niet erg om te wachten omdat ze dan gezellig met elkaar konden kletsen. Zij konden dus gerust wat langer wachten. Ik zie dat voor me. Dat je als voetbalvereniging van ‘Bal achter de heg 4’ van een knappe stewardess allemaal een vlaggetje aan je rugzakje krijgt zodat je gekenmerkt wordt als groep. Of als gezin. Prachtig. Dat familie de Vries bij aankomt op Schiphol allemaal een rood hesje aan krijgt zodat ze aan te vinken zijn als groep. En dat vader op dat moment dan net even moet pissen omdat hij liever met gezin Janssen wil aansluiten omdat die moeder een MILF is.

 

Schiphol dwingt dus samengevat niet tot een No-Trolley-toestand maar tot een Buideltasjes-beleid. Ik hou mijn hart vast tot ze bedenken dat de schoenen-security ook korter en vlotter kan. Dat mensen Crocs-korting krijgen. Eng.

RK