Mijn columnbundel is deze week verschenen, zowel online als in de boekwinkel. Eerste bestelling komt binnen. 300 boeken. Afzender? Sinterklaas. Hij kan wel wat humor gebruiken. En een dikke borrel, maar die verkoop ik niet. Sint snapt er niks van. Hij snapte er vorig jaar al niet veel van, maar dit jaar begrijpt hij er geen snars van. Nederland is in de ban van zijn piet. Het loopt compleet uit de hand. Zowel voor- als tegenstanders van de zwart-snuiten worden fanatieker en niemand lijkt te luisteren.

Amerigo vindt dat de pieten wel in een andere kleur kunnen. Waarom onbewust het beeld bevestigen dat donkere mensen ondergeschikt zijn aan een blanke, terwijl het zo makkelijk opgelost kan worden? Los van de bedoeling. Niemand bedoelt het kwaad, als de pietjes zwart worden geschminkt. Niemand. Maar het bevestigt wel het beeld. Onbewust. Is het zelfde als alle hoogblonde dames altijd als dom worden neergezet in films en mensen met een bril steevast een Master in hun pocket hebben. We slaan het in ons onderbewustzijn op en stigmatiseren. Heel oenig, maar zo simpel zit de mens in elkaar.

Amerigo hapt zijn hooi weg en ziet het probleem niet. Als iemand een probleem zou hebben met zijn witte kleur, schminkte hij zich met liefde paars. Of blauw. Of oranje. Of alle kleuren tegelijk, hij heeft gehoord dat unicorns hot zijn.

Sint leest dat de kans reëel is dat er doden vallen tijdens Zwarte Pieten-demonstraties. Hij knippert twee keer met z’n oude ogen. Doden en Zwarte Piet, die woorden had hij nooit in één zin verwacht. De intocht in Apeldoorn wordt behandeld als een risicowedstrijd uit de Eredivisie. Sint knippert nog twee keer. Als je dit langzaam uitspreekt en dit oprecht en objectief op je in laat werken, kun je niets anders doen dan huilen. Van het lachen. Dit is toch Nederland op zijn allersmalst?

Nederland is boos. Donkere mensen moeten volgens witneuzen hun bek houden en gekleurde mensen tieren op hun beurt dat dit toch geen traditie kan zijn. Als lid van een debatclub en vroeger het Jongeren Lagerhuis wil ik één spelregel graag delen. Je luistert oprecht naar een ander, zonder te interrumperen. Of je nou vóór, tegen of neutraal bent. Luisteren. Daar start alles mee.

Amerigo heeft spuitbussen in alle kleuren van de regenboog. 20 november gaat hij violet. 21 november gaat hij rood. 23 november geel en 24 november groen. Op 5 december gaat hij in alle kleuren, dan schittert hij nog één keer over de daken. Iedereen tevreden. Hoewel hij op internet las dat een groep paarden vond dat de traditie gemoderniseerd moest worden. Of Amerigo vervangen kon worden door een blitse bolide? Elektrisch natuurlijk. Een paard is zo ouderwets, bovendien is het onverantwoord om over glibberige daken te glieren en is het eigenlijk dierenleed en…